عشق پیدا شد و آتش به همه عالم زد

شهادت امام هادی ع را تسلیت عر ض میکنیم

eshghehosein — Thu, 03 Jul 2008 11:50:18 GMT

حضرت امام علی النقی علیه السلام

نام آن بزرگوار علي و كنية‌ مشهور ايشان ابوالحسن الثالث و ابن الرضا است و لقب مشهور آن بزرگوار نقي وهادي است. عمر شريف آن بزرگوار چهل سال بود در دوم رجب المرجب سال 214 از هجرت متولد شد و سال 254 سوم رجب المرجب به دست معتز عباسي لعنه الله مسموم و شهيدگرديد. مدت امامت آن بزرگوار سي و سه سال است، چون هفت ساله بود كه حضرت جواد از دنيا رفت و امامت به ايشان منتقل شد.

سيزده سال در مدينه بود كه به امر متوكل عباسي وي را جبراً به بغداد بردند و بيست سال جبراً در بغداد بود تا اين كه مسموم و شهيد شد. اين مدت سال را گاهي در زندان با شكنجه، و گاهي زندان عادي و گاهي آزاد ولي زير نظر شديد بود و بالاخره بيست سال با مشقت و ظلم بني عباس زندگي كرد. حضرت هادي عليه السلام با كسي زندگي كرد كه اميرالمؤمنين(ع) در نهج البلاغه او را شقي ترين خلفاي عباس شمرده است. حضرت هادي با كسي بود كه نه فقط حضرت را زندان مي كرد و در مقابلش قبر مي كند و در زندان تاريك او را نگاه مي داشت، بلكه آب به قبر ابي عبدالله الحسين(ع) بست و آنجا را شيار كرد و قبر حسين (ع) را خراب نمود، و هر كه به زيارت حسين مي رفت دست او را قطع مي كرد. راستي بايد گفت متوكل عباسي از شقي ترين خلفاي بني عباس است.

حضرت هادي ناظر كارهاي او بود و جز صبر چاره اي نداشت. بارها دستور داد كه نصف شب به خانه حضرت هادي بريزند و آنچه در خانه است ببرند يكي از قضاياي عجيب اين است كه شبي به خانة‌ حضرت ريختند و يك كيسه پول كه مهر مادر متوكل روي آن زده شده بود پيدا كردند. بعداً معلوم شد كه متوكل مريض بوده و مادرش آن كيسه پول را نذر امام هادي هديه نموده است. متوكل كرامتها و معجزه ها از حضرت مي ديد ولي تنبّه براي او پيدا نمي شد تا بالاخره به واسطه توهيني كه به حضرت نمود از دنيا رفت.

متوكّل چون فتح بن خاقان را به وزارت خود منصوب كرد، امر نمود كه همة بزرگان در ركاب او و فتح بن خاقان پياده راه روند. راوي مي گويد: »حضرت هادي را ديدم كه در آن هواي گرم پياده مي رود. به ايشان گفتم: نبايد شما را به چنين كاري وادارند. حضرت فرمودند: اينها قصدشان از اين كار استخفاف من است ولي نمي دانند كه من از ناقة‌ صالح كمتر نيستم.« مي گويد اين جمله را نزد بزرگي گفتم، او گفت متوكل بيش از سه روز زنده نيست، زيرا خداوند دربارة‌ قوم صالح مي فرمايد: چون ناقه را پي كردند بيش از سه روز زندگي نكردند. سه روز تمام نشده بود كه منتصر عباسي پسر متوكل با چند نفر از غلامان خود وارد جلسة‌ متوكل شدند و فتح بن خاقان را با متوكل پاره پاره كردند.

فضايل امام هادي(ع)

از نظر نسب پدري دارد چون جواد و خانواده اي چون اهل بيت و مادري كه خود حضرت هادي درباره اش فرموده است:

عارفة‌ بحقّي وهي من اهل الجنّة ما يقربها شيطان مريد ولا ينالها كيد جبّار عنيد وهي مطلوبة بعين الله الّتي لاتنام ولا تتخّلف امّهات الصّدّيقين والصّالحين.

مادر من عارف به حق من است، او از اهل بهشت است. زيرا كسي كه عارف به حق من باشد و او را شناخته باشد، بايد چندين درجة‌ ايمان را دارا باشد. بايد مخلص باشد تا شيطان نتواند بر او نفوذ كند. بايد مقام لقاء الله داشته باشد تا در حفظ خداوند باشد. بايد صديقه باشد تا مادر صديق باشد.

از نظر حسب و فضايل و علم آن بهتر است از زبان خود حضرت نقل كنيم. يحيي ابن اكثم از حضرت هادي از معناي اين آية شريفه: ولو انّ مافي الارض من شجرة‌ اقلام و البحر يمدّه من سبعة‌ابحر مانفدت كلمات الله. يعني: » اگر آنچه در زمين است قلم شود و دريا مركب شود و هفت مرتبه دريا بوجود آيد نقطه كلمات خداوند تمام شدني نيست.« پرسيد كه مراد از كلمات الله چيست؟ حضرت هادي فرمودند: نحن كلمات الله الّتي لا تدرك فضائلنا ولا تستقصي.

ماييم كلمات خداوندي كه فضايل آنان درك شدني و تمام شدني نيست.

كتاب فضايل تو را بحر كافي نيست كه تركني سر انگشت و صفحه بشماري

نوفلي مي گويد از امام هادي شنيدم كه فرمود: اسم اعظم خداوند متعال هفتاد و سه حرف است كه يك حرف از آن هفتاد و سه حرف پيش آصف بن برخيا بود. و توانست تخت بلقيس را در كمتر از يك چشم به هم زدن از يمن به شام آورد و ما هفتاد و دو حرف از آن حروف را مي دانيم و يك حرف از آن هفتاد و سه حرف نزد پروردگار عالم به ذخيره نهاده شده است. معجزات و كرامات امام هادي فراوان است و مورخين آنها را ضبط كرده اند از باب نمونه به يكي از آنها اشاره مي‌كنيم:

زني به نام زينب كبري ادعا كرد كه من زينب دختر علي بن ابي طالب هستم.او را نزد متوكل آوردند متوكل حضرت هادي را احضار نمود كه او را مجاب كند. حضرت فرمود دروغ مي گويد، زيرا اگر او راست بگويد با يد درندگان گوشت او را نخورند، براي اينكه گوشت اولاد فاطمه ـ البته اولاد بدون واسطه فاطمه ـ بر درندگان حرام است. متوكل كه دنبال بهانه اي براي نابودي حضرت هادي مي گشت از حضرت خواست كه خود آن بزرگوار نزد درندگان و شيرهايي كه خود متوكل نگهداري مي كرد برود حضرت قبول نمود و رفت و شيران با كمال تواضع اطراف آن بزرگوار را گرفتند و حضرت آنانرا نوازش مي كرد. چون حضرت از نزد شيران به سلامت آمد آن زن به دروغ خود اقرار نمود و خواستند او را پيش شيران بيندازند كه مادر متوكل شفيع او شد.

حضرت هادي
رواياتي كه روات عالي قدر ما از امام هادي نقل نموده اند فراوان است. ما به يك روايت از آن بزرگوار كه جنبة‌ سازندگي فراوان دارد اشاره مي كنيم. از آن بزرگوار روايت شده كه فرموده اند: من يتّق الله يتّقي ومن يطع الله يطاع. هر كه از خدا بترسد و تقوا پيشة خود كند همه از او مي ترسند و از او حساب مي برند. و هر كه اطاعت خداوند كند همه از او اطاعت مي كنند.

اين جمله، جمله اي است كه به تجربه اثبات شده است. علاوه بر اينكه آيات و روايات فراواني آنرا تأييد مي كند. خداوند متعال مي فرمايد: انّ‌ الّذين آمنوا و عملوا لصّالحات سيجعل لهم الرّحمن ودّا.

همانا كساني كه ايمان به خدا دارند و كار شايسته مي كنند پروردگار عالم قطعاً محبّت آنان را در دلها مي ريزدـ همه مطيع آنها مي شوند، بر دلها حكومت مي كنند.

امام صادق مي فرمايد: من اصلح بينه و بين الله اصلح الله دنياه و آخرته.

»هر كه ميان خود و خداي خود را اصلاح كند، پروردگار عالم، دنيا و آخرت او را اصلاح خواهد كرد.« امام دوم مي فرمايد: من اراد عزّا بلا عشيرة و هيبة‌بلا سلطنة فليخرج من ذلّ معصية الله الّي عزّ طاعته.

»هر كه بدون اينكه عشيره و طايفه داشته باشد عزت و شخصيت و ابهّت در ميان مردم بخواهد، بدون اينكه قدرت و سلطه اي داشته باشد، بايد از ذلت معصيت به در آيد و لباس عزت اطاعت خداوند بپوشد.«

رسول گرامي صلي الله عليه و آله مي فرمايد: من خاف من الله خاف عنه كلّ شيء ومن لم يخف من الله خاف عن كل شيء.

»هر كه از خدا بترسد همه از او مي ترسند و هركه از خدا نترسد از همه چيز مي ترسد.« مورخين از خود حضرت هادي (ع) مطالبي نقل مي كنند كه فرمايش آن بزرگوار را تأييد مي كند، و براي برخي از آنها را اينجا مي آوريم.

1ـ يك نفر شيعه وحشت زده خدمت امام هادي آمد و گفت كه يكي از سركردگان متوكل نگين انگشتري نزد او آورده است كه از آن انگشتري بسازم و اين نگين نزد من شكست و دو نيمه شد، و مي دانم كه او مرا مي كشد. حضرت فرمودند: اميد است كه خداوند اصلاح كند. فردا سرد كردة‌ متوكل كسي را فرستاد كه ميان زنها نزاع است اگر مي شود آن نگين را دونصف كن و دو انگشتري بساز او پول فراواني گرفت و از نگين شكسته دو انگشتري ساخت.

اين سه معناي فرمايش امام هادي(ع): ومن يطع الله يطاع يعني: »پيوند با خدا، پيوند با اهل بيت و توسل به اهل بيت قطعاً همة‌ كارها را اصلاح مي كند.

2ـ منصوري شيعه بود ولي در دربار متوكل عباسي سمتي داشت و به علت شيعه گري مطرود متوكل شد. منصوري مي گويد: » فقر و فلاكت به من روي آورد. به امام هادي از حال خود شكايت نمودم و گفتم به جزم شيعه گري مطرود شده ام. حضرت امام هادي فرمودند اميد است كه اصلاح شود ان شاء الله.

چون شب شد متوكل چند نفر را دنبال من فرستاد. در بن راه فتح بن خاقان را ديدم كه منتظر من است و معلوم شد كه متوكل دربارة‌ من امر مؤكد نموده است. چون متوكل مرا ديد از من عذر خواهي نمود و پاداش فراواني به من داد و سمتي كه داشتم به من واگذار نمود. بعداً خدمت امام هادي رسيدم تشكر نمودم و عرضه داشتم آيا شما نزد متوكل وساطت مرا نموديد؟ فرمودند: خداوند مي داند كه پناهي ندارم جز او، در مهمات به كسي روي نمي آوريم جز به او، در سختي ها و بلاها اعتمادي نداريم جز او و پروردگار عالم ما را نيز عادت داده است كه چون از او بخواهيم عنايت كند. اگر كسي اطاعت خدا كند و از معصيت او دوري جويد و توسّل به اهل بيت داشته باشد، خداوند در سختيها به فرياد او مي رسد و حق تعالي او را محروم نخواهدكرد.

3ـ رسم متوكل اين بود كه هر وقت امام هادي وارد مي شد فوق العاده به او احترام مي كرد حتي دستور داده بودكه همه در مقابل او متواضع باشند. سعايت كنندگان و حسودان به او گفتندكه تو به دست خودت خلافت را از ميان مي بري تا اينكه متوكل فرمان داد كه كسي به حضرت احترام نكند. حضرت وارد شد و به او احترام گذاردند و استقبال كردند وقتي حضرت رفتند همه از خود مي پرسيدند چه شد؟ همه از يكديگر مي پرسيدند چرا بلند شدي و چرا استقبال نمودي؟!

4ـ كاتب معتز مي گويد: »شبي پيش متوكل رفتم و او را غضبناك ديدم. او به چند نفر از غلامان ترك خود امر كرد كه حضرت هادي را بياورند و مرتب زير لب مي گفت او را مي كشم، بدن او را مي سوزانم. ناگهان حضرت هادي با كمال شهامت و وقار وارد شد. متوكل تا چشمش به حضرت افتاد بلند شد استقبال كرد، تواضع كرد، با گفتن يا بن رسول الله، يا بن عم، و يا ابالحسن، به آن حضرت احترام كرد، صورت حضرت را بوسيد و پهلوي خود نشاند وپرسيد اين وقت شب كجا بوده ايد؟ حضرت فرمودند تو دنبال من فرستاده اي! گفت: دروغ گفته اند. آنگاه به ما گفت كه ايشان را مشايعت كنيد و ما با احترام حضرت هادي را به خانه رسانديم.«

5ـ علي بن جعفر يكي از وكلاي حضرت مي گويد: »متوكل مرا زنداني كرد و به من خبر دادند كه قصد كشتن تو را دارد. من خدمت امام هادي پيام دادم كه من به جرم دوستي و نيابتي كه از شما داشتم در شرف مرگ هستم، لطفي دربارة من بفرماييد حضرت فرمود شب جمعه درباره ات دعا مي كنم. صبح جمعه متوكل را تب شديدي گرفت به طوري كه از خود مأيوس شد. امر كرد زندانيان را من جمله علي بن جعفر را آزاد كنند.

اين گونه قضايا دربارة اهل بيت و من جمله امام هادي(ع) فراوان است كه ما بايد از آنها پند بگيریم.

در خاتمه بايد متذكر شويم كه امام هادي(ع) اصحاب فراواني دارند كه بسياري از آنها فخر شيعه هستند و از جملة‌ آنها حضرت عبدالعظيم حسني است كه در شهر ري مدفون است. او از اعاظم روات است و حضرت هادي به او خيلي احترام مي گذاردند. او كسي است كه ايمان را خدمت حضرت هادي به اين صورت عرضه داشت: »خدا يكي است و شبيه براي او فرض نمي شود، جسم نيست بلكه خالق جسم است. همه چيز را خلق نموده است و همه چيز به دست او است و او مالك آنها است. محمد صلي الله عليه و آله پيامبر است و او آخر پيامبران است كه پيامبري بعد از او نخواهد آمد و دين او پايان همه اديان است،امیر المؤمنين علي بن ابي طالب وصّي پيامبر است و بعد از اميرالمؤمنين، حسن و حسين و علي بن حسين و محمد بن علي و جعفر بن محمد و موسي بن جعفر و علي بن موسي و محمد بن علي و علي بن محمد وحسن بن علي و بعد از او فرزندش كه غايب مي شود و روزي ظاهر مي شود و جهان را انبوه از عدل مي كند بعد از آنكه ظلم انبوه باشد.« عبدالعظيم گفت: »اقرار دارم و مي گويم دوست شما دوست خدا و دشمن شما دشمن خدا است. اطاعت شما اطاعت خدا و مخالفت شما مخالفت خدا است. به معراج و سؤال در قبر و بهشت وجهنم و صراط و ميزان اعتقاد دارم و همة آنها حق است و مي دانم كه قيامت آمدني است. و بر واجبات الهي كه نماز، روزه، زكات، حج، جهاد، امر به معروف و نهي از منكر است اقرار دارم.« حضرت فرمودند: »اي ابوالقاسم اين دين پسنديده است، خداوند را بر آن ثابت بدارد.«

چيزي كه بايد متذكر شوم اين است كه عبدالعظيم رحمه الله دين اعتقادي را عرضه داشت و ما بايد به اصول دين و فروع آن اعتقاد داشته باشيم ولي تنها اعتقاد نمي تواند موجب نجات باشد. ديني موجب نجات است كه توأم با عمل باشد. از اين جهت حضرت هادي(ع) ايمان را چنين فرموده اند. ابودعامه مي گويد: » به عيادت حضرت هادي رفتم آن بزرگوار فرمودند: چون به عيادت من آمدي بر من حقي پيدا كرده اي، براي اداي حقت روايتي از پدرم كه از پدرانش و از اميرالمؤمنين و او از رسول اكرم عليه السلام نقل كرده است مي گويم:

قال رسول الله الايمان ما وقّدته القلوب وصدقته الاعمال.

ايمان چيزي است كه در دل جايگزين شده است و اعمال، گفتار و كردار آن را تصديق مي كند. از اين جهت در قرآن شريف و روايات اهل بيت فراوان ديده مي شود كه از افرادي كه مرد عمل نيستند سلب ايمان شده است و از جملة‌ آن آيات اين سوره است:

ارايت الّذي يكذّب بالدّين فذلك الّذي يدعّ اليتيم ولا يحضّ علي طعام المسكين فويل للمصلّين الّذينهم عن صلوتهم ساهون والّذينهم يرائون و يمنعون الماعون[1].

»آيا كسي را كه دين را تكذيب مي كند، او كسي است يتيم را بي اعتنا و مسكين را بي بهره مي گذارد واي به كسي كه سهل انگاري در نماز است و آنان كه متظاهر و ريا كارند و آنان كه مي توانند حوايج ديگران را برآورند و بر نمي آورند.«

مي بينيم كه در اين سورة مباركه از چهار دسته سلب ايمان شده است. بنابر اين اعتقاد بدون عمل كاربردي ندارد چنانچه عمل بدون اعتقاد هم جز مشقت بر خود، چيز ديگري در بر نخواهد داشت.

اين نكته را كه حضرت هادي توجّه به آن داده اند خوب توجه كنيم. اعتقاد گاهي به واسطة‌ برهان وعلم پيدا مي شود، نظير اعتقاد غالب مردم كه يا عالم به اصول دين از راه تقليد و يا عالم از راه برهان اند. اين گونه اعتقادات گر چه خوب است، به اين معني كه آنان را در زمرة مسلمانان قرار مي دهد، ولي معمولاً نيروي كنترل كننده نمي تواند باشد. ايماني مي تواند انسان را نجات دهد و او را از مهلكه ها حفظ كند كه حك شده باشد، و به گفتة‌ امام هادي (ع) الايمان ما وقّدته القلوب وصدقته الاعمال.اين گونه ايمان از برهان و علم پيدا نمي شود بلكه عنايت خاص خداوندي مي خواهد و بايد پروردگار عالم ما را به اين گونه ايمان هدايت كند، و هدايت خداوند منوط به لياقت ما است.

ايمان قلبي از راه عمل، اتيان به واجبات و ترك گناه پيدا مي شود.

قرآن شريف در آيات فراواني به اين نكته توجه مي دهد.

قدجائكم من الله نور وكتاب مبين يهدي به الله من اتّبع رضوانه سبل السّلام. ويخرجهم من الظّلمات الي النّور باذنه ويهديهم الي صراط مستقيم[2].

از طرف خداوند نور و كتاب روشن آمد، پروردگار عالم با اين كتاب، افرادي را كه متابعت به خشنودي خدا كرده باشند هدايت مي كند، و آنانرا از ظلمتها به نور مي برد وبه راه راست راهنمايي مي كند.

مي بينيم كه در اين آيه تصريح شده است كه عنايت خاص خود مختص به متقين است. و آن عنايت خاص است كه به آن ايصال الي المطلوب مي گويند كه مي تواند بشر را به سعادت برساند، والا صرف نشان دادن راه و اعتقاد به آن كاربردي ندارد و نيروي كنترل كننده نيست از خداوند متعال چنين ایما ني مي خواهيم و به حق امام هادي(ع) او را قسم مي دهيم، آمين يا رب العالمین

[1] . سوره مباركه ماعون

[2] . مائده، قسمتي از آيه 15 و آيه 16.

عکسهای بسیار زیبا و جدید از بازسازی حرمین عسگریین ع _____ کلیک کنید

در انتظار رویت خورشید

eshghehosein — Sun, 29 Jun 2008 12:32:18 GMT

بسم رب الحسین علیه السلام

کی شود در گوشه ای خلوت تماشایت کنم؟؟؟؟

فرا رسیدن ایام فاطمیه را تسلیت عرض میکنیم

eshghehosein — Mon, 05 May 2008 12:50:18 GMT

بسم الله الرحمن الرحیم

بشنو از دل چون حکایت میکند از غم زهرا روایت میکند

باز دل ما را به آن سو میکشد      ماتم زهرا س علی ع را میکشد

بانوئی که دیده ها بر دست او      از چه رو بالا نیامد دست او

دست نامحرم کجا زهرا کجا؟       بود یارب این جسارت تا کجا؟

میخ در بر سینه او کار کرد      تا قیامت شکوه از مسمار کرد

از قنوت او اجابت میچکد        وز سکوت او صلابت میچکد

حاصل حیدر بجز زهرا س نبود    گر نبودی فاطمه س مولا نبود

او قیام بی صدای حیدر است     غربت بی انتهای حیدر است

حب او معنای دین حق بود      مهر او حبل المتین حق بود

شافع محشر بقران فاطمه است    عاشق حیدر بقرآن فاطمه است

از وجودش زندگی حرکت گرفت      عشق هم از نام او برکت گرفت

خلقت جنت به یک لبخند اوست     ایت حق چارده فرزند اوست

............................................

گر نبودی بر علی ع یاور نبود       وعده عفو تو در محشر نبود

با جمال حق تو غوغا کرده ای      با وجودت نور برپا کرده ای

ای شفاعت بر گی از مصحف تو     کل هستی جمله در یک کف تو

عصمت حق هستی ای عشق تمام     عشق یعنی تو و حیدر یک کلام

صلی الله علیک یا ابا عبدالله الحسین

eshghehosein — Mon, 18 Feb 2008 14:54:18 GMT

اللهُمَّ الْعَنْ أوّلَ ظالِم ظَلَمَ حَقَّ مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد ، وَآخِرَ تَابِع لَهُ عَلَى ذلِكَ ،

اللهُمَّ الْعَنِ العِصابَةَ الَّتِي جاهَدَتِ الْحُسَيْنَ عَلَيْهِ السَّلام وَشايَعَتْ وَبايَعَتْ

وَتابَعَتْ عَلَى قَتْلِهِ. اللهُمَّ الْعَنْهم جَميعاً ..

اللهمَّ خُصَّ أنْتَ أوّلَ ظالم بِاللّعْنِ مِنِّي ، وَابْدَأْ بِهِ أوّلاً ، ثُمَّ الثَّانِي ، وَالثَّالِثَ

وَالرَّابِع ، اللهُمَّ الْعَنْ يزِيَدَ خامِساً ، وَالْعَنْ عُبَيْدَ اللهِ بْنَ زِيَاد وَابْنَ مَرْجانَةَ وَعُمَرَ

بْنَ سَعْد وَشِمْراً وَآلَ أبي سُفْيانَ وَآلَ زِيَاد وآلَ مَرْوانَ إلَى يَوْمِ القِيامَةِ ..

حدیثی نورانی از مولای متقیان امیرالمومنین حضرت علی علیه السلام

دو چيز را فراموش نكن : ياد خدا و ياد مرگ .
دو چيز را فراموش كن : بدي ديگران در حق تو و خوبي تو در حق ديگران .
چهار چيز را نگه دار : گرسنگيت را سر سفره ديگران، زبانت را در جمع، دلت را سر نماز و چشمت را در خانه دوست.

ماه من امشب برايت آسمان هم كوچك است
عيسي فردا تويي اغوش مريم كوچك است

وسعت زخم تو را زخمي ترين سرو زمين
چون توان دريافت وقتي ذهن مرهم كوچك است؟!

روي دريا راه رفتي آسمان آتش گرفت
زين سبب گام تو را پهناي اين يم كوچك است

اشك چشمان تو فردا خونبهاي عاشقي است
يوسف كنعان من را چاه اين غم كوچك است

بايد امشب تيغ غيرت از نيام خون كشيد
نينوا فردا براي شاه شبنم كوچك است

زينب انشب زير لب مي گفت با خود اين سخن:
«ماه من امشب برايت اسمان هم كوچك است»

سه ویژگی برجسته مومن

عن الرّضا علیه السلام:

"لایکـون الْمُـؤمـن مُـؤمنـاً حتـى تکـون فیه ثلاثُ خصـال:

سنّة من ربّه و سنّة من نبیّه، و سنّة من ولیّه فـَامّا السّنة مـِن رَبّه فکتمان سـرّه، و امّـا السّنة

من نبیّه فمـُداراة النّاس، و امّـا السّنه مـن ولیّه فـاصّبـر فـى الْبـأسـاء و الضّـرّاء."

امام رضا علیه السلام فرمود:

مـومـن، مـومـن واقعى نیست، مگـر آن که سه خصلت در او بـاشــد:

سنتـى از پـروردگـارش و سنتـى از پیـامبـرش و سنتـى از امـامـش.

اما سنت پروردگارش، پـوشاندن راز خود است.

اما سنت پیغمبرش، مدارا و نرم رفتارى با مردم است.

اما سنت امامـش، پس صبر کردن در زمان تنگدستـى و پریشان حالى است.

منبع: اصـول کـافـى، ج 3، ص 339 / تحف العقـــول، ص 442 .

شهادت حضرت امام صادق ع را بر همه شیعیان تسلیت عرض میکنیم

eshghehosein — Sun, 04 Nov 2007 16:10:18 GMT

.: دعایی از امام صادق ^{علیه السلام}

برای دیدن امام زمان ^{علیه السلام} :.

بحار الانوار، 83 61، تفصیل و تبیین.... صفحه ی 48
69ـ اختیار بن الباقی از امام صادق علیه السلام نقل می کند: هر کس بعد از هر نماز فریضه این دعا را بخواند، پس امام م ح م د بن الحسن را ـ که بر او و پدرانش درود باد ـ در بیداری یا در خواب می بیند.

اَللّهُمَّ بَلِّغ مَوْلانا صَاحِبَ الزَّمان، اَیْنَما کَانَ وَ حَیْثُما کان

مِنْ مَشارِقِ الاَرْضِ وَ مَغارِبِها، سَهْلِها و جَبَلِها، عَنّی وَ عَنْ والِدَیَّ وَ عَنْ وُلْدی وَ اِخْوانی

اَلتَّحِیَّةَ وَ السَّلامَ عَدَدَ خَلْقِ اللهِ وَ زِنَةَ عَرْشِ اللهِ وَ ما اَحْصَاهُ کِتابُه وَ اَحاطَ عِلْمُهُ

اَللّهُمَّ اِنّی اُجَدِّدُ لَهُ فِی صَبیحَةِ هذَا الْیَوْمَ وَ مَا عِشْتُ فِیهِ مِنْ اَیّامِ حَیاتِی

عَهْداً وَ عَقْداً وَ بَیْعَةً لَهُ فِی عُنُقی لا اَحولُ عَنْها وَ لا اَزول

اَللّهُمَّ اجْعَلْنی مِنْ اَنْصارِهِ وَ نُصّارِهِ

الذّابّینَ عَنْهُ وَ الْمُمْتَثِلینَ لاَوامِرِه وَ نَواهِیهِ فِی اَیّامِهِ وَ الْمُسْتَشْهَدینَ بَیْنَ یَدَیْهِ

اَللّهُمَّ فَإنْ حَالَ بَیْنی وَ بَیْنَهُ الْمَوْتُ الَّذِی جَعَلْتَهُ عَلَی عِبادِکَ حَتْماً مَقْضِیاً

فَأخْرِجْنی مِنْ قَبْری مُؤْتَزِراً کَفَنی، شاهِراً سَیْفی، مُجَرَّداً قَناتِی، مُلَبِّیاً دَعْوَةَ الدّاعِی، فِی الْحَاضِرِ وَ الْبَادِی

اَللّهُمَّ اَرِنِی الطَّلْعَةَ الرَّشیدَةَ وَ الْغُرَّةَ الْحَمِیدَةَ

وَ اکْحُلْ بَصَری بِنَظْرَةً مِنّی اِلَیْهِ وَ عَجِّلْ فَرَجَهُ وَ سَهِّلْ مَخْرَجَهُ

اَللّهُمَّ اشْدُدْ اَزْرَهُ وَ قَوِّ ظَهْرَهُ وَ طَوِّلْ عُمْرَهُ اَللّهُمَّ اعْمُرْ بِهِ بِلادَکَ وَ اَحْیِ بِهِ عِبَادَک

فَإنَّکَ قُلْتَ وَ قَوْلُکَ الْحَقُّ ظَهَرَ الْفَسادُ فِی الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ بِمَا کَسَبَتْ اَیْدِی النّاس

فَأظْهِرِ اللّهُمَّ لَنَا وَلِیَّک وَ ابْنَ بِنْتِ نَبِیِّکَ الْمُسَمَّی بِاسْمِ رَسولِک صًلًواتُکَ عَلَیْهِ وَ آلِه

لا یَظْفَرَ بِشَیْءٍ مِنَ الْباطِلِ اِلّا مَزَّقَه وَ یُحِقَّ اللهُ الْحَقَّ بِکَلِمَاتِهِ وَ یُحَقِّقَهُ

اَللّهُمَّ اکْشِفْ هذِهِ الْغُمَّةَ عَنْ هذِهِ الْاُمَّةِ بِظُهورِه اِنَّهُم یَرَوْنَهُ بَعیداً وَ نَراهُ قَریباً

وَ وَ آلِهصَلَّی اللهُ عَلی مُحَمَّدٍ

تقلید مشروع از نظر امام صادق علیه السلام

حضرت امام صادق علیه السلام، تقلید مشروع و ممدوح را این طور بیان می‏کند: «فاما کان من

الفقهاء صائنا لنفسه حافظا لدینه مخالفا علی هواه مطیعا لامر مولاه فللعوام ان یقلدوه»؛ هر

کدام از فقهاء که بتواند خود را ضبط و نگهداری کند، دعوتها و صورتهای‏ شیطان (وإستفزز من استطعت

منهم بصوتک و جلب علیهم بخیلک و رجلک‏ «سوره اسراء، آیه 64») او را از جا نکند، دین خود را

حفظ کند، دین خودش را نفروشد (شاید مقصود این باشد که دین را در میان مردم و جامعه حفظ کند)،

مخالف هواهای‏ نفسانی و مطیع امر الهی باشد، عوام از چنین کسی می‏توانند تقلید کنند.

البته این نکته واضح است که مخالفت یک عالم روحانی با هوای نفس فرق‏ دارد با مخالفت یک نفر از

عوام، زیرا هوای نفس هر کسی در امور معینی‏ است. هوای نفس جوان یک چیز است و هوای نفس پیر

یک چیز دیگر. هر کسی در هر مقام و هر درجه و هر طبقه و هر سنی که هست یک نوع هوای نفس‏

دارد.

مقیاس هواپرستی یک عالم روحانی این نیست که ببینیم مثلا شراب‏ می‏خورد یا نمی‏خورد؟ قمار

می‏کند یا نمی کند؟ نماز و روزه را ترک می‏کند یا نمی‏کند؟ مقیاس هواپرستی او، در جاه و مقام و میل

به دست بوسی‏ و شهرت و محبوبیت و علاقه به اینکه مردم دنبال سرش حرکت کنند و در صرف بیت‏المال

در راه آقائی خود و یا باز گذاشتن دست‏ کسان و خویشان و مخصوصا آقازادگان گرام در بیت‏المال و امثال

اینها است.

بعد امام (ع) فرمود: «و هم بعض فقهاء الشیعة لا جمیعهم». یعنی‏ کسانی که دارای این فضائل و

ملکات عالیه باشند بعضی از فقهاء شیعه هستند، نه همه آنها. این حدیث به اعتبار جمله‏های آخرش

یکی از مدارک مسأله‏ اجتهاد و تقلید است.

روايتى از امام صادق عليه السلام

روايتى معتبر از امام صادق عليه السلام نقل شده كه نظر علاّمه سيّد شرف الدين رحمه اللّه را تأييد مى كند.
راوى از امام عليه السلام پرسيد، چرا نام على عليه السلام به همين صراحت كه من مى گويم در قرآن ذكر نشده است؟
امام عليه السلام در پاسخ مى فرمايد: اگر نام آن حضرت با صراحت و وضوح در قرآن مى آمد، منافقان نام او را حذف مى كردند و دست تحريف در قرآن باز مى شد، در حالى كه خداوند سبحان خواسته است كه قرآن را از هر دخل و تصرّفى محافظت نمايد. آن جا كه مى فرمايد:
(إنّا له لحافظون)
«به راستى كه ما حافظان قرآنيم».

سالگرد تخریب غم انگیز بارگاه مطهر ائمه بقیع ع ، توسط وهابیان

eshghehosein — Sun, 21 Oct 2007 17:58:43 GMT

سالگرد تخریب غم انگیز بارگاه مطهر ائمه بقیع ع ، توسط وهابیان را به امام زمان عج و جمیع

شیعیان داغدار اهل بیت عصمت و طهارت تسلیت عرض میکنیم.

تکرار وحشیگری وهابیون ،مظلومیت ائمه بقیع و تجلی غربت اهل بیت ع در تخریب حرمین عسکریین ع

نیز کاملا مشهود بود . اینان دشمنان واقع اسلام و انسانیت و در واقع شیعه هستند.

يكي از رويدادهاي تلخي كه در تاريخ به وقوع پيوست و قلوب مسلمانان جهان از جمله مردم ايران را

جريحه‌دار كرد، بمباران شهر مدينه توسط وهابي‌ها در روز 15 شهريور 1304 هجري خورشيدي بود. اين

حادثه در نتيجه جنگ‌هائي كه ميان عبدالعزيز ابن‌سعود بنيان‌گذار رژيم سعودي و ملك‌حسين،‌ شريف مكه

و مدينه رخ داد، به وقوع پيوست.

عبدالعزيز ابن سعود كه پيش از وقوع جنگ اول جهاني موفق شده بود شهر رياض را از وجود تركان

عثماني پاكسازي كند، در جريان جنگ با حمايت انگليسي‌ها نيروهاي عثماني را از عربستان بيرون راند.

پس از اين واقعه، شريف مكه خود را سلطان اعراب و خليفه مسلمين خواند. اين اعلام منجر به جنگ

ميان وي و ابن سعود شد و در نتيجه خسارات فراواني به شهرهاي عربستان از جمله مدينه منوره وارد

آمد. شهر مدينه توسط قواي ابن سعود بمباران شد بعضي مساجد و مقابر ائمه اطهار ويران

گرديد و خشم جهان اسلام را برانگيخت.

اين حادثه دو ماه قبل از انقراض حكومت قاجار در ايران ـ 9 آبان 1304 ـ و سه ماه قبل از تاجگذاري رضاخان

ـ 22 آذر 1304 ـ صورت گرفت.

ای کبوتر که نسشتی روی گنبد طلا

هر کجا پر میکشی تو حرم امام رضا ع

من کبوتر بقیعم با تو خیلی فرق دارم

جای گنبد سرم و بروی خاکا میذارم

اونجا هر کی می پره طائر افلاکی میشه

تو بقیع بال و پر کبوترا خاکی میشه

بقیع قبل از تخریب

بقیع بعد از تخریب

همه این ظلمها توسط منتقم حقیقی اهل بیت ع پاسخ داده خواهد شد.

او خواهد آمد

و لو کره المشرکون

التماس دعا

عشق حسین (ع)

eshghehosein — Thu, 18 Oct 2007 14:34:18 GMT

عشق حسين (ع)

يا حسين از نام تو در جـــان من جاني دميد

عقل و هوشم در خيــال عشق تو از من رميد

يا حسين‌چون داده‌اي سر، ما همه بي‌سر شديم

در رهت سينــه‌زنان در وادي ديگر شديــم

يا حسين سّر ولايت در شهـــادت شد عيان

شور و شوق عاشقـــي آمد پديد اندر جهان

يا حسين آمد هوايت غلغـــــله بر پا گرفت

عشق تو اندر قلـوب عاشقــــان مأوا گرفت

يا حسين با نام تو حــالم شده حـــالي دگر

لذت دنيــا شده در پيش چشمـــم بي ثمر

يا حسين در كـربلا خون تو شد خــون خدا

شيـوه اهل وفـــــا راز بقـا در نيــــنوا

يا حسيـــن آموزگار عـــاشق شهــر ولا

مكتبت دايــــر شده در كربلا بهـــر خدا

يا حسين جان تربتت شد سجـده ‌گاه مؤمنان

نقطه وصــــل عروج عارفان و عـــاشقان

يا حسين عشقت نمود عبـــاس را اميدوار

گر تو باشي دستگيـرش مي‌شود او رستـگار

عباس شهرياري

اسعدالله ایامکم

eshghehosein — Fri, 12 Oct 2007 16:24:11 GMT

عيد فطر، عيد آسودگي از آتش غفلت و رهيدگي از زنجير نفس، بر ميهمانان سي روز بندگي مبارک باد.

روز عيد فطر است. روز چيدن ميوه هاي شاداب فطرت که بر شاخسار يک ماه بندگي و امساک از خوردن و آشاميدن روييده است. روز شکرگزاري از نعمت رمضان و سفره گسترده اش، که همه جان هاي تشنه را از سبوي تشنگي خويش، سيراب گردانيد.
روز سپاسگزاري از ميزبان مهربان اين ضيافت است که زنجيرها را از دست و پاي گشود و بر دست شياطين بست تا ميهمانش آسوده تر بتواند در بارگاهش سجده کند. امروز عيد عاشقان و دلباختگان است. عيد همه پرستش گران زيبايي است.

و تو اي ماه ضيافت خدا، رمضان! با هزار جلوه آمدي و دل از کف ما ربودي. جانمان را در برکه مهرباني ات شستي و اينک خوان پرنعمتت را برچيدي و نورباران ما به آخر رسيد. سوداي رفتن تو اي ماه بهترين اندوه و هراس را يکباره در دل انداخته و چيني چشم، بهمراه سيني اسپند و قرآن به بدرقه ات آمده، پشت سرت آب ميريزد و دل اندوه از رفتن تو دارد و جان، هراس حفظ امانت تو را که در جريان يک ماه بندگي، آن را از تو گرفته است. وداع اي ضيافت الهي!

مهربان پروردگارا! به پاسداشت مهرورزي تو روزه گرفتم و حال به نماز فطرت پاک مي روم و در آبي رحمتت روح و جان مي شويم و در اين لحظه هاي سبز استجابت، شاخه هاي نخل آرزو را در دست ميگيرم و ظهور موعود آخرين را از تو ميخواهم و اميد دارم که آن را عيدي اين روز بزرگ قرار دهي.

ماه رمضان ، ماه نزول قران مبارک باد

eshghehosein — Tue, 18 Sep 2007 13:04:18 GMT

ماه رمضان ماه خداوند، ماه نزول قرآن و از شریف‌ترین ماه‌های سال است. در این ماه درهای آسمان و بهشت گشوده و درهای جهنم بسته می‌شود، و عبادت در یکی از شب‌های آن ( شب قدر ) بهتر از عبادت هزار ماه است.
رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم در خطبه شعبانیه خود درباره فضیلت و عظمت ماه رمضان فرموده است: «ای بندگان خدا! ماه خدا با برکت و رحمت و آمرزش به سوی شما روی آورده است؛ ماهی که نزد خداوند بهترین ماه‌ها است؛ روزهایش بهترین روزها، شب‌هایش بهترین شب‌ها و ساعاتش بهترین ساعات است.
بر مهمانی خداوند فرا خوانده شدید و از جمله اهل کرامت قرار گرفتید. در این ماه، نفس‌های شما تسبیح، خواب شما عبادت، عمل‌هایتان مقبول و دعاهایتان مستجاب است.
پس با نیت‌ای درست و دلی پاکیزه،‌ پروردگارتان را بخوانید تا شما را برای روزه داشتن و تلاوت قرآن توفیق دهد. بدبخت کسی است که از آمرزش خدا در این ماه عظیم محروم گردد. با گرسنگی و تشنگی در این ماه، به یاد گرسنگی و تشنگی قیامت باشید.»

آن گاه پیامبر اکرم وظیفه روزه‌داران را برشمرد و از صدقه بر فقیران، احترام به سالخوردگان، ترحم به کودکان، صله ارحام، حفظ زبان و چشم و گوش از حرام، مهربانی به یتیمان و نیز عبادت و سجده های طولانی، نماز، توبه، صلوات، تلاوت قرآن و فضیلت اطعام در این ماه سخن گفت.

وداع با شعبان

eshghehosein — Wed, 12 Sep 2007 10:08:56 GMT

خطبه پيامبر(ص) در روز آخر شعبان

سلمان فارسى رحمه الله فرمود: «خطبنا رسول الله صلى الله عليه و آله فى آخر يوم من شعبان، فقال يا ايها الناس قد اظلكم شهر عظيم مبارك، شهر فيه ليلة خير من الف شهر، جعل الله صيامه فريضة و قيام ليله تطوعا، من تقرب فيه بنافلة من الخير كان كمن ادى فريضة فيما سواه، و هو شهر الصبر، و الصبر ثوابه، الجنه، و شهر المواسات و شهر يزاد فى رزق المؤمن، و شهر اوله رحمة،و اوسطه مغفرة، و آخره عتق من النار، و هو للمؤمن غنم و للمنافق غرم‏» (1)

ماه رمضان براى مؤمن سود و براى منافق خسران است

حضرت سلمان فرمود: در روز آخر شعبان پيامبر(صلى الله عليه و آله) براى ما خطبه‏اى در فضيلت ماه رمضان قرائت فرمود: و در خطاب خويش به ما فرمود: اى مردم براستى سايه افكنده بر سر شما ماه بزرگ مباركى، ماهى كه در او شبى است كه از هزار ماه بهتر است، كه خداوند روزه‏اش را فرض و واجب نموده، و به پا داشتن عبادات شبش را به طور استحباب مقرر فرموده است، كسى كه تقرب بجويد به خداوند،به انجام نافله خيرى، مثل آن است كه در غير ماه رمضان فريضه‏اى انجام داده باشد، و اين ماه ماه صبر است، و صبر هم اجر و ثوابش بهشت است.

و ماه روزه، ماه مواسات و برابرى است، و ماهى است، كه رزق مؤمن در او زياد مى‏گردد، و ماهى است كه اولش رحمت و وسطش مغفرت و آمرزش، و آخرش آزادى از آتش جهنم است، و اين ماه براى مؤمن بهره و منفعت است، و براى منافق خسارت و ضرر.

پ.ن

۱. مبادا که ماه رمضان نزد شما مانند ديگر ماهها باشد؛ زيرا که اين ماه نزد خداوند نسبت به ساير ماهها از حرمت و فضيلت فزون تري برخوردار است.

رسول الله (ص)- البحار 96/340