یکشنبه سیزدهم آبان 1386
شهادت حضرت امام صادق ع را بر همه شیعیان تسلیت عرض میکنیم
.: دعایی از امام صادق علیه السلام
برای دیدن امام زمان علیه السلام :.
بحار الانوار، 83 61، تفصیل و تبیین.... صفحه ی 48
69ـ اختیار بن الباقی از امام صادق علیه السلام نقل می کند: هر کس بعد از هر نماز فریضه این دعا را بخواند، پس امام م ح م د بن الحسن را ـ که بر او و پدرانش درود باد ـ در بیداری یا در خواب می بیند.
اَللّهُمَّ بَلِّغ مَوْلانا صَاحِبَ الزَّمان، اَیْنَما کَانَ وَ حَیْثُما کان
مِنْ مَشارِقِ الاَرْضِ وَ مَغارِبِها، سَهْلِها و جَبَلِها، عَنّی وَ عَنْ والِدَیَّ وَ عَنْ وُلْدی وَ اِخْوانی
اَلتَّحِیَّةَ وَ السَّلامَ عَدَدَ خَلْقِ اللهِ وَ زِنَةَ عَرْشِ اللهِ وَ ما اَحْصَاهُ کِتابُه وَ اَحاطَ عِلْمُهُ
اَللّهُمَّ اِنّی اُجَدِّدُ لَهُ فِی صَبیحَةِ هذَا الْیَوْمَ وَ مَا عِشْتُ فِیهِ مِنْ اَیّامِ حَیاتِی
عَهْداً وَ عَقْداً وَ بَیْعَةً لَهُ فِی عُنُقی لا اَحولُ عَنْها وَ لا اَزول
اَللّهُمَّ اجْعَلْنی مِنْ اَنْصارِهِ وَ نُصّارِهِ
الذّابّینَ عَنْهُ وَ الْمُمْتَثِلینَ لاَوامِرِه وَ نَواهِیهِ فِی اَیّامِهِ وَ الْمُسْتَشْهَدینَ بَیْنَ یَدَیْهِ
اَللّهُمَّ فَإنْ حَالَ بَیْنی وَ بَیْنَهُ الْمَوْتُ الَّذِی جَعَلْتَهُ عَلَی عِبادِکَ حَتْماً مَقْضِیاً
فَأخْرِجْنی مِنْ قَبْری مُؤْتَزِراً کَفَنی، شاهِراً سَیْفی، مُجَرَّداً قَناتِی، مُلَبِّیاً دَعْوَةَ الدّاعِی، فِی الْحَاضِرِ وَ الْبَادِی
اَللّهُمَّ اَرِنِی الطَّلْعَةَ الرَّشیدَةَ وَ الْغُرَّةَ الْحَمِیدَةَ
وَ اکْحُلْ بَصَری بِنَظْرَةً مِنّی اِلَیْهِ وَ عَجِّلْ فَرَجَهُ وَ سَهِّلْ مَخْرَجَهُ
اَللّهُمَّ اشْدُدْ اَزْرَهُ وَ قَوِّ ظَهْرَهُ وَ طَوِّلْ عُمْرَهُ اَللّهُمَّ اعْمُرْ بِهِ بِلادَکَ وَ اَحْیِ بِهِ عِبَادَک
فَإنَّکَ قُلْتَ وَ قَوْلُکَ الْحَقُّ ظَهَرَ الْفَسادُ فِی الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ بِمَا کَسَبَتْ اَیْدِی النّاس
فَأظْهِرِ اللّهُمَّ لَنَا وَلِیَّک وَ ابْنَ بِنْتِ نَبِیِّکَ الْمُسَمَّی بِاسْمِ رَسولِک صًلًواتُکَ عَلَیْهِ وَ آلِه
لا یَظْفَرَ بِشَیْءٍ مِنَ الْباطِلِ اِلّا مَزَّقَه وَ یُحِقَّ اللهُ الْحَقَّ بِکَلِمَاتِهِ وَ یُحَقِّقَهُ
اَللّهُمَّ اکْشِفْ هذِهِ الْغُمَّةَ عَنْ هذِهِ الْاُمَّةِ بِظُهورِه اِنَّهُم یَرَوْنَهُ بَعیداً وَ نَراهُ قَریباً
وَ وَ آلِهصَلَّی اللهُ عَلی مُحَمَّدٍ

تقلید مشروع از نظر امام صادق علیه السلام
حضرت امام صادق علیه السلام، تقلید مشروع و ممدوح را این طور بیان میکند: «فاما کان من
الفقهاء صائنا لنفسه حافظا لدینه مخالفا علی هواه مطیعا لامر مولاه فللعوام ان یقلدوه»؛ هر
کدام از فقهاء که بتواند خود را ضبط و نگهداری کند، دعوتها و صورتهای شیطان (وإستفزز من استطعت
منهم بصوتک و جلب علیهم بخیلک و رجلک «سوره اسراء، آیه 64») او را از جا نکند، دین خود را
حفظ کند، دین خودش را نفروشد (شاید مقصود این باشد که دین را در میان مردم و جامعه حفظ کند)،
مخالف هواهای نفسانی و مطیع امر الهی باشد، عوام از چنین کسی میتوانند تقلید کنند.
البته این نکته واضح است که مخالفت یک عالم روحانی با هوای نفس فرق دارد با مخالفت یک نفر از
عوام، زیرا هوای نفس هر کسی در امور معینی است. هوای نفس جوان یک چیز است و هوای نفس پیر
یک چیز دیگر. هر کسی در هر مقام و هر درجه و هر طبقه و هر سنی که هست یک نوع هوای نفس
دارد.
مقیاس هواپرستی یک عالم روحانی این نیست که ببینیم مثلا شراب میخورد یا نمیخورد؟ قمار
میکند یا نمی کند؟ نماز و روزه را ترک میکند یا نمیکند؟ مقیاس هواپرستی او، در جاه و مقام و میل
به دست بوسی و شهرت و محبوبیت و علاقه به اینکه مردم دنبال سرش حرکت کنند و در صرف بیتالمال
در راه آقائی خود و یا باز گذاشتن دست کسان و خویشان و مخصوصا آقازادگان گرام در بیتالمال و امثال
اینها است.
بعد امام (ع) فرمود: «و هم بعض فقهاء الشیعة لا جمیعهم». یعنی کسانی که دارای این فضائل و
ملکات عالیه باشند بعضی از فقهاء شیعه هستند، نه همه آنها. این حدیث به اعتبار جملههای آخرش
یکی از مدارک مسأله اجتهاد و تقلید است.

روايتى معتبر از امام صادق عليه السلام نقل شده كه نظر علاّمه سيّد شرف الدين رحمه اللّه را تأييد مى كند.
راوى از امام عليه السلام پرسيد، چرا نام على عليه السلام به همين صراحت كه من مى گويم در قرآن ذكر نشده است؟
امام عليه السلام در پاسخ مى فرمايد: اگر نام آن حضرت با صراحت و وضوح در قرآن مى آمد، منافقان نام او را حذف مى كردند و دست تحريف در قرآن باز مى شد، در حالى كه خداوند سبحان خواسته است كه قرآن را از هر دخل و تصرّفى محافظت نمايد. آن جا كه مى فرمايد:
(إنّا له لحافظون)
«به راستى كه ما حافظان قرآنيم».


:جستجو